Integrity Legal

Archive for December, 2010

31st December 2010

2010 has been a watershed year in many respects, but the most remarkable thing about the year 2010, in this author’s opinion, was the global paradigm shift regarding Asia. Where once Asia might have been viewed by the North American and European press, business community, and public as a sort of afterthought, 2010 proved that one of, if not the, most important geographical regions in terms of economic growth and technological innovation is East Asia.

As always, Asia’s economic importance can be discerned by looking at currency imbalances, industry analysis, and economic growth figures. However, this blogger feels that one of the most significant indicators of Asia’s “coming of age” in the global arena is evidenced by the fact that many nations in Asia are flexing their muscles in terms of enforcing their will upon the internet. Where once Asian governments seemed to fall in line with Western attitudes toward the the regulation of cyberspace and all of the cultural changes that come with the spread of easy access to the World Wide Web, now it would appear as if governments, businesses, and organizations in North and Southeast Asia are coming up with their own strategies for regulating internet access, promoting ecommerce, and connecting people. Counter-intuitive as is may seem to those operating from a Western perspective, many of the strategies adopted by Asian governments are not designed to facilitate broader access to online technology.  In a recent article posted on the Telegraph’s official website www.telegraph.co.uk, it was noted that Chinese authorities are taking stringent measures against Skype, the online communications service. To quote directly from the Telegraph’s official website:

China on Thursday announced that it had made illegal the use of Skype, the popular internet telephony service, as the country continues to shut itself off from the rest of the world…

In the latest move dashing Western internet company hopes of breaking into China, it was announced that all internet phone calls were to be banned apart from those made over two state-owned networks, China Unicom and China Telecom.

“[This] is expected to make services like Skype unavailable in the country,” reported the People’s Daily, the official mouthpiece of the Communist party.

Skype is not the only web based company that has experienced its share of problems in the Chinese market. Increasingly, many companies seem to be finding themselves restricted from the internet in China as the Telegraph went on to note:    

Websites such as Facebook, Twitter and YouTube are already blocked in China and Google closed down its Chinese servers last year after heavy government pressure.

It should be noted that Mainland China (also referred to as the Peoples’ Republic of China) boasts a population of approximately 1.3 billion people. For many firms, especially those with a significant online presence, China represents an emerging market with virtually limitless potential. However, China is not the only nation in Asia which seems poised for a more dynamic place in the international business arena. Countries such as the Kingdom of Thailand and the Republic of Indonesia have proven to be fertile ground for the same companies which China is attempting to block. According to Internetworldstats.com the Republic of Indonesia saw 27,338,560 Facebook users as of the end of August 2010.   In an interesting posting on www.nickburcher.com, a fascinating website dedicated to providing information and insight regarding the evolution of advertising and media, this blogger found the following graph noting the the increase in Facebook usage as of 2009:

Rank Country Number of Facebook users July 2008 Number of Facebook users July 2009 12 month growth %
1 Indonesia 209,760 6,496,960 2997.2%
2 Romania 9,060 230,600 2445.3%
3 Slovakia 27,960 588,860 2006.1%
4 Czech Rep 51,860 1,088,020 2005.3%
5 Italy 491,100 10,218,400 1980.7%
6 Philippines 162,640 2,719,560 1572.13%
7 Argentina 417,980 4,906,220 1073.8%
8 Uruguay 40,920 395,800 867.3%
9 Taiwan 71,340 685,460 860.8%
10 Portugal 48,180 425,680 783.5%
11 Brazil 119,080 1,015,400 752.7%
12 Spain 695,900 5,773,200 729.6%
13 Paraguay 7,920 63,740 704.8%
14 Poland 83,180 619,180 644.4%
15 Bulgaria 60,240 436,480 624.6%
16 Austria 111,060 728,800 556.2%
17 Slovenia 53,740 343,320 538.9%
18 Lithuania 24,320 153,160 529.8%
19 Thailand 114,180 697,340 510.7%
20 Russia 67,760 412,840 509.3%

The growth percentages noted above are truly astounding especially when one bears in mind that a country such as China boasts a larger population compared to that of those countries surveyed. Furthermore, the above quotation merely notes increased Facebook usage as of 2009. 2010 likely showed further growth. This could be one reason why many online businesses are attempting to find a compromise with China in an effort to enjoy access to such a lucrative market.

In 2010, Google had some problems with the Chinese government as an article on Sky News’s official website pointed out back in July of 2010. To quote directly from that article:

Beijing has renewed Google’s licence in a move that allows the web giant to continue operating in China, the company has said…

Google revealed the development on its blog and said: “We are very pleased that the government has renewed our ICP licence and we look forward to continuing to provide web search and local products to our users in China.”

China is the world’s biggest internet market and Google’s right to supply the country’s users was suspended after a row over censorship.

To get around the restrictions, Google began to redirect its Chinese users to a landing page in Hong Kong.

If the licence had been rejected outright, as some analysts wrongly predicted, it could have spelled future trouble for Google’s non-search businesses in China.

As noted above, termination of direct access to the Chinese market could have been particularly problematic even for a company as monolithic as Google since the sheer size of the Chinese market is enough to make the thought of being shut out unthinkable for virtually any company, especially companies whose profitability depends upon open access to their website. Enter Mark Zuckerberg, the “Young Turk” who took the online world by storm with the creation and subsequent expansion of Facebook.com, the online social networking website which is currently unavailable in the Peoples’ Republic of China. Recently, it was reported that Mr. Zuckerberg went to China on what seems to have been a sort of vacation/fact finding tour. To quote directly from a recent article on iol.co.za:

In China Mark Zuckerberg is almost unknown. Now, after pictures of him visiting Beijing’s biggest internet company have appeared online, feverish speculation has erupted over whether he could be set to change that by taking his social networking site, Facebook, into the one country that has resisted its charms.

That Mr Zuckerberg is in Beijing this week might alone be enough to trigger rumours as to his intentions – even if it is nominally for a holiday with his girlfriend Priscilla Chan and no other entourage.

But when he was spotted yesterday at the headquarters of Baidu, the giant Chinese search engine company, with its chief executive, Robin Li, the reaction reached a pitch of excitement far beyond what is good for most people’s health.

Any alliance was denied by Baidu’s spokesman. But there is little doubt that the Chinese market remains a tempting prize for the 26-year-old Mr Zuckerberg. Facebook has been blocked by the Chinese government, denying him access to the country’s 300 million regular internet users.

The most striking piece of information to be gleaned from the above quotation, in this blogger’s opinion, is the fact that the article points out that China boasts regular internet usage by approximately 300 million people. That is almost the ENTIRE population of the United States of America. As can be quickly inferred, such large numbers of potential users make China a very critical market for firms, in virtually any industry, with a major online presence.

On a related note, Mr. Zuckerberg’s Asian journey did not end in China. To quote directly from a recent article on the Daily Mail’s official website dailymail.co.uk:

The Facebook cofounder was photographed in Bangkok, Thailand on Wednesday night looking dressed for a trip to the pub rather than a party, wearing a pair of blue jeans and green collar-less shirt.

Zuckerberg reportedly came to Thailand to attend the wedding of Chris Cox, a close friend and a vice president at Facebook…

The internet mogul is known for his casual style. In the early days of Facebook he famously went to a meeting with top venture capital firm Sequoia Capital in his pajamas, a scene seen in ‘The Social Network’, the film about his meteoric rise.

Zuckerberg, Time magazine’s newly-crowned Person of the Year,  is in Thailand fresh off a visit to China, where his social networking site is currently blocked by authorities.

First off, it is interesting to note the reaction of many to Mr. Zuckerberg’s informal dress. It is this blogger’s opinion that casual dress will become more the norm as ecommerce businesses and web based companies allow owners, managers, operators, consumers, and users to operate from virtually any location regardless of one’s wardrobe. It is interesting that the founder of Facebook is visiting China and Thailand because both countries seem poised to show strong growth in the coming years especially in areas such as information technology.

It is likely that the reader who has come this far in the post will ask: Yes, but what does all of this have to do with “the end of the beginning” in Asia? One could argue that the beginning of the modern relationship between Asia and the USA began with President Nixon’s famous “Opening of China”. Although the United States had been diplomatically and economically engaged in other areas of Asia prior to opening diplomatic relations with China (most notably in South Korea, Japan, and Thailand). The opening of China marks a pivotal moment for Asia and the beginning of a new phase in economic and political relations between Asia and West. From the 1970′s up until the present time, the United States (and in many ways Europe and the UK) has been the country which, for the most part, has held the dominant negotiating position as the “West” has had something of a technological advantage over its Asian counterparts. In the last decade, many of the comparative advantages of the United States have eroded leaving many Asian nations in a new, more advantageous, position vis-a-vis the USA, EU, and UK.

Mark Zuckerberg represents a new generation of mogul. Where once fortunes were made in America by industrialists in areas such as steel or railroads, now fortunes are made on the internet through control of online platforms and access to information. As Sir Ben Kingsley’s character in the movie Sneakers, a truly prescient film about the confluence of government, business, and information technology, pointed out:

There’s a war out there, old friend. A world war. And it’s not about who’s got the most bullets. It’s about who controls the information. What we see and hear, how we work, what we think… it’s all about the information!

If the information business were to be analogized in terms of World War II, then this blogger would liken Mr. Zuckerberg to General Douglas MacArthur as he has proven himself to be a shrewd analyst and strategist in the field of information technology. In fact, Mr. Zuckerberg’s preternatural ability to find and control strategic aspects of the way people use the internet could be likened to General MacArthur’s elegant “island hopping” strategy employed in the Pacific Theater during WWII. With this in mind, this author feels as though this is not the last of Mr. Zuckerberg’s forays into Asia nor the Asian markets. In fact, one can almost read “I shall return” between the lines of the recent press releases documenting Mr. Zuckerberg’s travels throughout Asia.

How Asian markets will ultimately view different types of e-businesses remains to be seen, but one thing is clear: Asia is no longer a backwater in terms of the global economy. In fact, many jurisdictions in Asia seem especially poised to be trendsetters in terms of information technology and ecommerce.

more Comments: 04

30th December 2010

In an interesting recent turn of events LGBT Equal Rights advocates have seen many political victories in recent weeks. This blogger came across and interesting article on the website Wikinews.org, to quote directly from Wikinews:

Friday, December 24, 2010

In an interview on the United States television show Good Morning America today, U.S. vice president Joe Biden said that a positive consensus on same-sex marriage is “inevitable” as the country “evolves.”

“[There is] inevitability for a national consensus on gay marriage. I think the country’s evolving. And I think you’re going to see, you know, the next effort is probably going to be to deal with so-called DOMA,” said Biden.

For those who are unfamiliar with the issues surrounding the struggle for LGBT Equal Rights the so-called Defense of Marriage Act (DOMA) currently bars the United States Federal government from recognizing same sex marriage (or any other sort of same sex civil union). The Federal government, pursuant to the provisions of DOMA, is not even permitted to recognize those same sex marriages which are legalized and solemnized pursuant to an American State’s law. Currently, 5 US States allow some form of same sex marriage or civil union. For Immigration purposes, DOMA is a significant piece of legislation as it forces the American Federal government to restrict family immigration benefits to different sex couples. The product of these circumstances as they sit now is a situation in which many bi-national couples are separated from each other by borders, and sometimes oceans. Wikinews.org went on:

Biden’s remarks come just days after U.S. president Barack Obama signed into law, the repeal of Don’t ask, don’t tell (DADT). The repeal, which was signed by Obama on Thursday, will now allow gay and lesbian service members to serve openly in the country’s military, without fear that they will be discharged form service. A report by The Pentagon earlier this month concluded most U.S. service personnel do not believe reform of the rules on gays and lesbians serving in the military would affect morale, unit cohesion or military effectiveness. The report found only 30% believed that changing the law would have a negative effect. DADT, in effect for 17 years, was repealed by the United States Senate on Saturday. The military will cease enforcement of the policy in 60 days time, after the Pentagon has certified to Congress that it, and the military are ready to implement the new law.[sic]

The repeal of Don’t Ask Don’t Tell was a significant step forward for Gay, Lesbian, Bisexual, and Transgendered (LGBT) individuals, but full equality under the law has yet to materialize especially as DOMA remains in place thereby precluding family immigration benefits for LGBT couples. Some lawmakers have attempted to draft legislation to deal directly with the issue of discrimination of bi-national same sex couples for immigration purposes. In recent years, legislation such as the Uniting American Families Act (UAFA) has been introduced to allow “permanent partners” of American Citizens or Lawful Permanent Residents to obtain immigration benefits similar to those granted to different-sex spouses of US Citizens and Lawful Permanent Residents. This blogger recently came upon an interesting webpage pertaining to this issue on the website logcabin.org, the official website of the Log Cabin Republicans, to quote directly from said webpage:

The Uniting American Families Act (UAFA), pending in Congress, would end the discrimination against gays and lesbians in immigration laws by allowing U.S. citizens and permanent residents to sponsor their same-sex partners for immigration benefits. The version of the bill introduced in the House last February (H.R.1024) currently has 116 cosponsors, while the Senate version (S. 424) has 22 cosponsors. In addition, the Reuniting Families Act (H.R.2709) also includes UAFA as a provision of the larger immigration bill.

While some groups hostile to immigration fear that the UAFA would open the floodgates to massive immigration, such fears are unfounded. It would grant residency only to those foreign nationals involved in a financially interdependent permanent partnership with a U.S. citizen. Many of these individuals have already been living in the U.S. for years on special work or student visas and have been contributing to American society. In any event, the administrative checks that ensure that heterosexual couples applying for residency are not involved in a “sham” relationship will do the same for gay and lesbian couples. The measure is simply not a conduit for unfettered immigration.

There would seem to have been some speculation that passage of an UAFA-like piece of legislation would result in an explosion of fraudulent visa applications submitted by those wishing to take advantage of what appears, at first glance, to be a new avenue for seeking immigration benefits through use of a “sham” relationship. In this authors opinion, it is highly unlikely that passage of UAFA-like legislation would result in a significant increase in immigration fraud as the United States government currently has a very sophisticated system in place which is designed to root out immigration fraud at multiple levels of the immigration system and at multiple phases of the overall United States immigration process.

Hopefully, as Vice President Biden noted above, a “positive consensus” on this issue can be reached with the end result being the unification of bi-national families in America.

more Comments: 04

29th December 2010

เมื่อเร็วๆนี้สิ่งที่สร้างความน่าสนใจให้บล็อกนี้คือ สมาคมทนายความคนเข้าเมืองอเมริกันนั้นได้สร้างเว็บไซต์ที่จะต่อต้านการกระทำที่ไม่ได้รับอนุญาตตามกฎหมายคนเข้าเมืองอเมริกัน ข้อความนี้อ้างโดยตรงจากเว็บไซต์ใหม่นี้

เฉพาะทนายความที่ได้รับอนุญาตหรือตัวแทนที่มีอำนาจเท่านั้นที่มีอำนาจและมีคุณสมบัติที่จะช่วยเหลือคุณในการจัดการเกี่ยวกับการเข้าเมืองและเรื่องกรีนการ์ด แตกต่างจากที่ปรึกษา ทนายความอเมริกันนั้นได้รับการอบรมและการฝึกฝนก่อนที่จะได้รับใบอนุญาตเพื่อมาเป็นตัวแทนของลูกความ คุณสามารถตรวจสอบสถานะใบอนุญาตของทนายความโดยการติดต่อเนติบัณฑิตแห่งรัฐหรือศาลสูงสุดของรัฐ  คุณสามารถตรวจสอบว่าทนายความคนเข้าเมืองอเมริกันนั้นถูกถอดถอนจากการผิดมรรยาทก่อนที่จะถึงศาลคนเข้าเมือง คณะกรรมการอุทธรณ์การเข้าเมือง หรือหน่วยบริการคนเข้าเมมือง (USCIS)

สำหรับผู้ที่ไม่ได้ตระหนักถึงปัญหาที่เกิดขึ้นในสหรัฐอเมริกาและต่างประเทศ มีผู้ที่ตกเป็นเหยื่อของบุคคลที่ไม่ต้องสงสัยที่อ้างว่ามีประสบการณ์ในเรื่องการเข้าเมืองอเมริกัน ในรัฐนิวยอร์ก อัยการครูโม ผูว่าการรัฐที่ได้รับการเลือกตั้งสร้างมาตรการเพื่อช่วยจัดการกับปัญหา โดยเฉพาะอย่างยิ่ง สำนักงานอัยการนั้นกำลังไล่ล่าบริษัทที่เกี่ยวข้องกับอาชญากรรมในเรื่องคนเข้าเมืองและการกระทำที่ไม่ได้รับ

อนุญาตตามมกฎหมาย อ้างโดยตรงจากหน้าของเว็บไซต์สำนักงานอัยการในนิวยอร์ก

อัยการเริ่มต้นการสอบสวนและเรียกตัวบริษัทเหล่านี้หลังจากได้รับข้อมูลว่าบริษัทเหล่านั้นเกี่ยวข้องกับการฉ้อโกงและกระทำการอันผิดกฎหมาย พฤติกรรมที่ผิดกฎหมายประกอบด้วยการเป็นตัวแทนที่ไม่ได้รับอนุญาตในการส่งเอกสารในฐานะที่เป็นคนเข้าเมืองและให้คำแนะนำแก่ผู้ที่เข้าเมือง นอกจานี้บางบริษัทยังเกี่ยวข้องกับทนายความที่ให้ความช่วยเหลืออื่นๆในการกระทำท่ำม่ชอบด้วยกฎหมายและให้ยืมชื่อแก่ธุรกิจ โดยภาพรวมแล้วบริษัทเหล่านี้ฉ้อโกงผู้อพยพแล้วกว่าร้อยคน

ในบล็อกก่อนหน้านี้มีการเขียนถึงผู้ชายในสหรัฐอเมริกาโดนถอนสัญชาติอเมริกันและได้รับการกล่าวหาในข้อหาฉ้อฉลสถานะการแต่งงานหลังจากที่มีการสอบสวนโดยหน่วยบริการการบังคับทางศุลกากร (USICE) เป็นที่เข้าใจอย่างชัดแจ้งว่า เจ้าหน้าที่ของสหรัฐอเมริกาและรัฐบาลกลางนั้นให้ความสำคัญกับการบังคับกฎหมายคนเข้าเมืองอเมริกัน หวังเป็นอย่างยิ่งว่า เว็บไซต์ใหม่นี้จะเป็นการรวบรวมความพยายามในการบังคับใช้กฎหมายขององค์กรต่างๆซึ่งจะส่งผลให้ลดการกระทำความผิดต่อรัฐบาลอเมริกัน กลุ่มคนเข้าเมืองอเมริกัน และส่วนรวม

more Comments: 04

28th December 2010

The FCPA (Foreign Corrupt Practices Act) is one of the most misunderstood, or least understood pieces of legislation amongst Americans as the provisions and language of this legislation is somewhat difficult to comprehend for those who are unaccustomed to so-called “legalese.” That said, this law is integral to a full understanding of United States corporate and transactional law in an international context. In order to understand the full scope of this issue it may be best to quote directly from the United States Department of Justice (DOJ) official website:

The Foreign Corrupt Practices Act of 1977, as amended, 15 U.S.C. §§ 78dd-1, et seq. (“FCPA”), was enacted for the purpose of making it unlawful for certain classes of persons and entities to make payments to foreign government officials to assist in obtaining or retaining business. Specifically, the anti-bribery provisions of the FCPA prohibit the willful use of the mails or any means of instrumentality of interstate commerce corruptly in furtherance of any offer, payment, promise to pay, or authorization of the payment of money or anything of value to any person, while knowing that all or a portion of such money or thing of value will be offered, given or promised, directly or indirectly, to a foreign official to influence the foreign official in his or her official capacity, induce the foreign official to do or omit to do an act in violation of his or her lawful duty, or to secure any improper advantage in order to assist in obtaining or retaining business for or with, or directing business to, any person.

Since 1977, the anti-bribery provisions of the FCPA have applied to all U.S. persons and certain foreign issuers of securities. With the enactment of certain amendments in 1998, the anti-bribery provisions of the FCPA now also apply to foreign firms and persons who cause, directly or through agents, an act in furtherance of such a corrupt payment to take place within the territory of the United States.

The FCPA also requires companies whose securities are listed in the United States to meet its accounting provisions. See 15 U.S.C. � 78m. These accounting provisions, which were designed to operate in tandem with the anti-bribery provisions of the FCPA, require corporations covered by the provisions to (a) make and keep books and records that accurately and fairly reflect the transactions of the corporation and (b) devise and maintain an adequate system of internal accounting controls.

As can be gathered from the above citation, the FCPA would seem to have been enacted in an effort to increase transparency in Business-to-Government transactions occurring outside of the United States of America. Furthermore, the Act also appears to have been designed to restrict acts of bribery in matters pertaining to an American person or entity abroad. That said, there are some definitions within the provisions of the act which distinguish certain activities from the definition of bribery. For instance, the Act makes use of the term “grease payment” in describing payments which are considered exempt from being defined as bribery where the payment itself is not made in order to have an impact upon the outcome of an adjudication.

For interesting insight into this facet of the Foreign Corrupt Practices Act it may be best to quote the Wikipedia website:

Regarding payments to foreign officials, the act draws a distinction between bribery and facilitation or “grease payments”, which may be permissible under the FCPA but may still violate local laws. The primary distinction is that grease payments are made to an official to expedite his performance of the duties he is already bound to perform. Payments to foreign officials may be legal under the FCPA if the payments are permitted under the written laws of the host country. Certain payments or reimbursements relating to product promotion may also be permitted under the FCPA.

First, those reading this posting should note that this piece is not meant to act as a definitive analysis of the Foreign Corrupt Practices Act (FCPA) since any legal matter must be analyzed based upon the unique set of facts existing in the case. Furthermore, legal analysis of matters which may fall under the scope of the FCPA should only be conducted by a licensed American attorney trained and experienced in American corporate law as well as international law because corporate transactions can often become highly complex, from a legal standpoint, in an international context. Therefore, failure to retain adequate legal counsel in matters which may touch upon the FCPA could result in severe civil or even criminal penalties for both American corporations operating abroad or American natural persons doing business outside of the United States of America.

Those American firms and individuals wishing to conduct business in countries such as Thailand, Myanmar (Burma), Malaysia, China, India, Vietnam, Korea, Japan, Taiwan, Sri Lanka, Indonesia, Laos, Cambodia, Bangladesh and Singapore should be aware that not only must local laws be adhered to, but also the Foreign Corrupt Practices Act should the entity or individual in question be subject to the FCPA’s jurisdiction.

Fore related information please see: US Company Registration or Thailand Company.

more Comments: 04

27th December 2010

ผู้ที่ติดตามอ่านบล็อกนี้อาจจะสังเกตว่าประเด็นเรื่องการเข้าเมืองของประเทศไทยเป็นเรื่องที่มีการถกเถียงกันอยู่บ่อยครั้ง เมื่อเร็วๆนี้ ผู้เขียนเห็นว่า มีเรื่องที่น่าสนใจคือการอนุญาตให้กลับเข้าไปใหม่ในไทยที่สนามบินสุรรณภูมิในกรุงเทพ อ้างจากเว็บไซต์ทางการของสนามบินสุวรรณภูมิ

ขั้นตอนการกลับเข้ามาอีกครั้งและหลักเกณฑ์ของสนามบินสุวรรณภูมิ

1.      คนต่างด้าวต้องยื่นแบบฟอร์มด้วยตัวเอง

2.      วันที่ยื่นแบบฟอร์มต้องเป็นวันที่เดินทางออก

3.      เตรียมเอกสารที่ต้องใช้ ดังนี้

-          พาสปอร์ต หรือเอกสารการเดินทาง (ต้นฉบับและสำเนา 1 ฉบับ)

-          รูปถ่ายปัจจุบัน (ขนาด4X6 เซนติเมตร )

-          ค่าธรรมเนียม แบบครั้งเดียว 1,000 บาท

-          แบบหลายครั้ง 3,800 บาท

4.      ยื่นแบบฟอร์มและเอกสารดังกล่าวที่ส่วนงานคนเข้าเมืองขาออก(ฝั่งตะวันออก) ที่สนามบินสุวรรณภูมิ

5.      เปิดให้บริการทุกวัน

บทความก่อนหน้านี้ที่อยู่ในบล็อก ผู้เขียนได้กล่าวถึงมุมมองของการกลับเข้าเมืองอีกครั้งหนึ่งและอย่างไรก็ตามอาจจะขอได้อีกครั้งที่สนามบินสุวรรณภูมิเนื่องจากถูกคัดค้านที่สำนักงานการตรวจคนเข้าเมืองแจ้งวัฒนะ ปรากฏอย่างชัดแจ้งว่า จากมุมมองดังกล่าว การอนุญาตให้กลับมาอีกครั้งหนึ่งนั้นชาวต่างชาติผู้ที่กำลังจะเดินทางออกไปสามารถดำเนินการได้มที่สนามบิน

สำหรับผู้ที่ไม่คุ้นเคยกับนโยบายและกฎที่เกี่ยวข้องกับการเข้าเมืองของไทย บางคนที่อยู่ในประเทศไทยและถือวีซ่าไทยต้องได้รับการอนุญาตที่จะกลลับเข้ามาอีกครั้งหหนึ่งก่อนที่เขาจะเดินทางออกนอกประเทศไทย สำหรับผู้ที่ไม่ได้รับการอนุญาตให้กลับเข้ามาอีกครั้งหนึ่งก่อนที่จะเดินทางออกไปนั้นอาจจะสูญเสียวีซ่าไทยในช่วงที่เดินทางออกไปได้ ด้วยเหตุผลนี้ ผู้ที่ยังคงถือวีซ่าไทยและประสงค์ที่จะกลับเข้ามายังประเทศไทยควรจะได้รับการอนุญาตกลับเข้ามาอีกครั้งหนึ่ง คำถามที่มักพบบ่อยคือ ถ้ายังอยู่ในประเทศไทยฐานะที่ได้รับการยกเว้นวีซ่าแล้วต้องขออนุญาตกลับเข้ามาใหม่หรือไม่ คำตอบสั้นๆคือ ไม่ ผู้ที่เข้าประเทศไทยโดยการได้รับการยกเว้นวีซ่าไทยไม่สามารถที่จะได้รับการอนุญาตกลับเข้ามาอีกเนื่องจากว่าในทางเทคนิคเขาไม่ได้ครอบครองวีซ่าไทยที่สมบูรณ์ ผู้ที่อยู่ในประเทศไทยระหว่างการขยายระยะเวลาวีซ่าต้องได้รับการอนุญาตให้กลับเข้ามาก่อนที่จะเดินทางออกเนื่องจากเกรงว่า ชาวต่างชาติจะไม่อยู่ในสถานะเดิมหากเดินทางออก  เป็นเช่นเดียวกับผู้ที่อยู่ในประเทศไทยอย่างถูกต้องตามกฎหมายฐานะเป็นผู้มีถิ่นฐานถาวร ผู้มีถิ่นฐานถาวรในประเทศไทยต้องได้รับการอนุญาตที่จะเดินทางออกนอกประเทศในขณะเดียวกันยังคงมีสถานะทางกฎหมายในราชอาณาจักรหรือมิฉะนั้นอาจจะพบกับการเสียสถานะในขณะที่เดินทางออกไป

ผู้ที่อยู่ในประเทศไทยด้วยวีซ่าไทยหนึ่งปีแบบที่สามารถเดินทางเข้าออกประเทศไทยได้หลายครั้งไม่ควรจะได้รับการอนุญาตกลับเข้ามาอีกเมื่อเดินทางออกนอกประเทศไทยแล้ว แต่ผู้ที่ถือวีซ่าแบบที่สามารถเดินทางเข้าออกประเทศไทยได้หลายครั้งโดยทั่วไปแล้วต้องเดินทางออกนอกอาณาจักรอย่างน้อยทุกๆ 90 วันเพื่อที่จะรักษาสถานะทางกฎหมาย

To view this posting in English please see: Thailand visa

more Comments: 04

27th December 2010

It recently came to this blogger’s attention that the United States Embassy in Indonesia has made great progress in showcasing the USA to the people of Indonesia. In fact, it was recently reported that a new cultural center has been opened in Jakarta, Indonesia with the sole purpose of encouraging American and Indonesian exploration of new technology. To quote directly from the website America.gov:

NEW AMERICAN CULTURAL CENTER IN JAKARTA

After many months of planning, @america, the United States’ first high-tech cultural center, opened to the Indonesian public December 2…

According to the U.S. Embassy in Jakarta, @america is a one-of-a-kind, high-technology American cultural center where visitors can explore, experience and express their interests about the United States in innovative ways. In the physical and virtual spaces of @america, visitors will experience cutting-edge technology, interactive games and live events designed to facilitate people-to-people exchanges virtually and in real life.

The new center, developed by the embassy in collaboration with Indonesian and U.S. partners, aims to expand engagement between young Indonesians and young Americans. The Indonesian firm PT Ganesha Aggies Jaya designed and will manage @america. The center is located in the Pacific Place Mall in Central Jakarta and admission is free.

This author must point out the obvious fact that this new technology center could prove to be a significant platform for cross-cultural communication. It would appear that in the coming years the United States and Indonesia may have increasingly close relations both diplomatically and economically as Indonesia (along with many other countries in Southern and Southeastern Asia) matures both as a nation and as an economic, trade, and manufacturing center. The details of future American-Indonesia relations remain to be seen, but it is clear that both countries can be very beneficial to one another as increased ties and trade is generally a mutually beneficial phenomenon.

Recently, the American President Barack Obama made a highly celebrated visit to Indonesia. It would appear that trip was a success with the Citizens of Indonesia as the President remains popular in this Southeast Asia nation. As many nations in Asia experience economic growth and success the United States of America will hopefully act as a role model for other countries in matters pertaining to technology as the technology sector in the United States remains vibrant compared to industries which were more hard hit by recent economic downturns. It could be argued that through greater technological integration the USA and countries such as Indonesia could form mutually beneficial relationships which result in innovation and increased business opportunities.

For related information please see: US Visa Indonesia, K-1 Visa Indonesia, or  EB-5 Visa Indonesia.

more Comments: 04

26th December 2010

ผู้เขียนบล็อกนี้ได้รับข้อมูลมาจากการประกาศใช้กฎหมายของกฎระเบียบฉบับสุดท้ายที่เกี่ยวกับวีซ่าประเภท อี สอง สำหรับผู้ที่สนใจจะลงทุนและประกอบธุรกิจในคอมมอนเวลท์ของตอนเหนือของเกาะมารีน่า ข้อความต่อไปนี้อ้างโดยตรงจากเว็บไซต์ที่เป็นทางการของหน่วยบริการพลเมืองและคนเข้าเมืองสหรัฐอเมริกา (USCIS):

วอชิงตัน- บริการพลเมืองและคนเข้าเมืองสหรัฐอเมริกา (USCIS) ออกร่างกฎระเบียบสุดท้ายในทะเบียนของรัฐบาลกลางซึ่งมีประเภทของวีซ่าผู้ลงทุนประเภทผู้ที่ไม่มีถิ่นฐานถาวรในคอมมอนเวลท์ของตอนเหนือของเกาะมารีน่า วีซ่าลงทุนประเภท อี สอง ซีเอ็นเอ็มไอ (E-2 CNMI)อนุญาตให้นักลงทุนระยะยาวที่เป็นชาวต่างชาติที่จะพักอาศัยในคอมมอนเวลท์ของตอนเหนือของเกาะมารีน่าตลอดเดือนธันวาคม 2014 คำขอของวีซ่าลงทุนประเภท E-2 CNMI Investorจะได้รับการอนุมัติตั้งแต่ 18มกราคม 2011 คำขอที่ได้รับก่อนวันที่ 18 มกราคม 2011 จะได้รับการปฏิเสธ

อาศัยอำนาจตามความมในพระราชบัญญัติทรัพยากรธรรมชาติ (CNRA) ปี 2008 วีซ่าลงทุนประเภท E-2 CNMI นั้นมีอายุ 2 ปี และสามารถต่ออายุใหม่ได้ และสามารถใช้ได้ในคอมมอนเวลท์ในตอนเหนือของเกาะมารีน่าเท่านั้น คู่หมั้นและบุตรของผู้ลงทุนอาจจะยื่นขอวีซ่าโดยใช้สิทธิของผู้ลงทุนได้

สำหรับผู้ที่ไม่คุ้นเคยกับคอมมอนเวลท์ในตอนเหนือของเกาะมารีน่าควรจะระลึกไว้เสมอว่า เขตอำนาจนี้รวบรวมกลุ่มของเขตอำนาจศาลซึ่งใช้ประโยชน์จากกระทรวงความมั่นคงแห่งมาตุภูมิในการที่จะออกกฎและบังคับตามกฎหมายคนเข้าเมือง ในอดีต คอมมอนเวลท์ในตอนเหนือของเกาะมารีน่า (CNMI) ยังคงที่มีสถานะอิสระ แต่กฎระเบียบที่ร่างขึ้นมาใหม่นั้นคล้ายคลึงกับส่วนที่เหลือของสหรัฐอเมริกา

วีซ่าประเภท อี สองนั้นเป็นเอกสารการเดินทางที่มีประโยชน์สำหรับผู้ที่ประสงค์จะเดินทางไปยังสหรัฐอเมริกา (หรือตามตัวอย่างนี้คือคอมมอนเวลท์ของตอนเหนือของเกาะมารีน่า)สำหรับวัตถุประสงค์ทางธุรกิจและการลงทุน อาจกล่าวได้ว่า วีซ่าประเภทอี สองนั้นเป็นประเภทวีซ่าของผู้ที่ไม่มีถิ่นฐานถาวร แตกต่างจากวีซ่าประเภท บี สอง (วีซ่าประเภทท่องเที่ยวสหรัฐอเมริกา) วีซ่าประเภทอี สองนั้นมีสำหรับผู้ที่มีเจตนาสองอย่างในการเป็นเอกสารการเดินทางที่เหมือนกันกับวีซ่าประเภท แอล หนี่ง (L-1) หนึ่งในประโยชน์ของเอกสารการเดินทางประเภทนี้คือผู้สมัครไมว่จำต้องพิสูจน์ข้อสันนิษฐานของเจตนาที่กล่าวไว้ในมาตรา 214บี ตามพระราชบัญญัตขิสัญชาติและคนเข้าเมืองสหรัฐอเมริกา

วีซ่าประเภทอี สอง (E-2)นั้นอาจจะเป็นที่สับสนกับวีซ่าประเภท EB-5 วีซ่าของสหรัฐอเมริกาประเภท EB-5เป็นวีซ่านักลงทุนผู้อพยพ ในการที่จะเป็นไปตามกฎหมายคนเข้าเมือง ผู้ยื่นคำของวีซ่าประเภท EB-5 นั้นเกี่ยวข้องกับสถานะของคนเข้าเมืองผู้มีภิ่นฐานถาวรอย่างถูกต้องตามกฎหมาย ควรระลึกว่า ขั้นตอนของวีซ่าประเภท EB-5 สามารถที่จะเริ่มต้นดำเนินการขอกับหน่วยบริการคนเข้าเมืองและพลเมืองสหรัฐอเมริกา(USCIS) นอกจากนี้ผู้ที่กำลังมองหาวีซ่าประเภท EB-5 นั้นต้องอยู่ภายใต้ขั้นตอนของกงสุลที่สถานทูตสหรัฐอเมริกา สถานกงสุลสหรัฐ สถาบันของอเมริกัน หรือภารกิจของสหรัฐอเมริกาด้วยอำนาจทางกงสุลที่อยู่ในเขตอำนาจ ท้ายที่สุดแล้วศุลกากรสหรัฐอเมริกาและหน่วยรักษาดินแดนสหรัฐอเมริกา (USCBP) มีภาระหน้าที่ที่จะตรวจสอบและหาหนทางสำหรับการที่ชาวต่างชาติจะเข้ามายังสหรัฐอเมริกา ตามที่กล่าวมาแล้วข้างต้น จากการที่มีการเข้าเมืองเป็นไปอย่างถูกต้องตามมกฎหมาย ชาวต่างชาติที่อยู่ในสถานะของวีซ่า EB-5 จะได้รับการเป็นผู้มีถิ่นฐานถาวรในสหรัฐอเมริกา

To view this post in English please see: E-2 visa.

more Comments: 04

25th December 2010

This author recently came across an interesting piece of information on the official website of the American Immigration Lawyers Association (AILA). Apparently, the United States legislature has enacted legislation that would simplify the adoption process for Americans adopting a child, or children, outside of the United States of America. To quote directly from a recent AILA posting:

On 11/30/10, President Obama signed into law the International Adoption Simplification Act (P.L. 111-287).

The law amends the INA to include in the definition of “child,” and thus in the exemption from required admissions vaccination documentation, certain children who have been adopted in a foreign country that is a signatory to the Convention on Protection of Children and Cooperation in Respect of Intercountry Adoption (Hague Convention) or who are emigrating from such a country for U.S. adoption.

It includes in such definition and exemption a child who is under the age of 18 at the time an immediate relative status petition is filed on his or her behalf, has been adopted abroad or is coming for U.S. adoption, and is the natural sibling of: (1) an adopted child from a Hague Convention signatory country; (2) a child adopted under the age of 16 who has lived with the adoptive parents for at least two years, or a child who has been abused; or (3) an orphan who was under the age of 16 at the time an immediate relative status petition was filed on his or her behalf.

The bill was passed in the Senate by unanimous consent on 7/21/10, and passed by the House of Representatives by a voice vote on 11/15/10.

It should be noted that not all countries are signatories to the Hague Convention noted above. However, for the USA, which has joined the Hague Convention, the simplification of the adoption process could result in families being reunited in the USA much more quickly compared to the process in the recent past.

In many ways, the foreign adoption process is somewhat similar to the process of obtaining American immigration benefits for a child purusuant to the provisions of the Child Citizenship Act of 2000. The CCA’s provisions can grant United States Citizenship by operation of law to the natural born child or children of an American Citizen. That said, the process for obtaining such benefits is often very much the same as the process utilized by those Americans wishing to bring a step-child of foreign nationality to the USA. The major difference between these two processes occurs at the United States Port of Entry where children of American Citizens born abroad become US Citizens by operation of law upon admission to the USA on an Immigrant visa in the company of the American parent.

Fore related information please see: Child Citizenship Act.

more Comments: 04

24th December 2010

เมื่อเร็วๆนี้การพัฒนาทางเศรษฐกิจได้สร้างความสับสนอลหม่านให้เศรษฐกิจของสหรัฐอเมริกา ความเห็นของผู้เขียนบล็อกนี้ประสงค์ที่จะเห็นมุมมองในแง่บวกของเศรษญกิจอเมริกา พื้นฐานของธุรกิจในสหรัฐอเมริกายังคงเป็นหนึ่งในประเทศที่ดีที่สุดที่เป็นผู้นำทางธุรกิจในด้านการค้า การให้บริการ การผลิต อ้างจากเว็บไซต์ locationusa.comซึ่งมีการอภิปรายถึงเศรษฐกิจสหรัฐอเมริกา

องค์กรรร่วมสหรัฐอเมริกาของบริษัทต่างชาติมีการจ้างงานคนอเมริกันมากกว่าห้าล้านคนและอีกหลายล้านคนโดยทางอ้อม ไม่มีข้อสงสัยที่ว่าทำไมการลงทุนในสหรัฐอเมริกาถึงมีสิทธิประโยชน์มากมาย ด้วยจำนวนประชากรที่มากกว่า 300 ล้านคนและระบบเศรษฐกิจที่ใหญ่ที่สุดในโลก สหรัฐอเมริกาเป็นตลาดที่สำคัญแห่งหนึ่งของบริษัททั่วโลก แรงงานอเมริกันถูกจัดอันดับว่า เป็นหนึ่งในด้านการให้การศึกษาที่ดีที่สุด มีศักยภาพในการผลิตมากที่สุดและมีความสร้างสรรค์มากที่สุดในโลก แหล่งที่ประกอบธุรกิจ สหรัฐอเมริกานั้นได้จัดให้มีระบบกฎหมายที่คาดการณ์และมีความโปร่งใส สาธารณูปโภคพื้นฐานที่มีประสิทธิภาพและเข้าถึงตลาดที่ทำกำไรที่ดีมากที่สุดแห่งหนึ่งของโลก

แม้ว่ามันจะดูขัดกับสัญชาตญาณในครั้งแรก การเข้าเมืองตามกฎหมายนั้นมีผลกระทบในทางบวกต่อเศรษฐกิจท้องถิ่นเป็นความจริงอย่างยิ่งที่ ผู้อพยพต่างลงทุนในระบบเศรษฐกิจสหรัฐอเมริกาและก่อตั้งธุรกิจในอเมริกา หนึ่งในวิธีการพื้นฐานที่ผู้อพยพจะได้รับสิทธิประโยชน์ในประเทศมหรัฐอเมริกาคือการที่ชาวต่างชาติลงทุนโดยตรง เม็ดเงินที่ลงทุนในอเมริกานั้นอาจถูกมองว่าเป็นการเพิ่มมูลค่าเงินหากมีการแข่งขันกันทั่วโลกในการลงทุนของต่างชาติในการลงทุนที่มีทั้งฝ่ายหนึ่งได้เปรียบและฝ่ายหนึ่งเสียเปรียบ นอกจากนั้นการลงทุนในสหรัฐอเมริกานั้นสามารถสร้างงาน ตามที่ได้กล่าวมาแล้วการลงทุนในอเมริกาเป็นทางเลือกหนึ่งที่เหมาะสมในการดำเนินกิจการทางธุรกิจโดยมีวัตถุประสงค์ที่ดึงดูดลูกค้าจากทั้งอเมริกาซึ่งเป็นตลาดที่มีแรงขับเคลื่อนจากผู้บริโภคสูงและทั่วโลก

วีซ่านักลงทุนประเภท EB-5นั้นเป็นเอกสารการเดินทางที่มีประโยชน์ต่อผู้ที่จะลงทุนและทำงานในสหรัฐอเมริกา วีซ่าประเภทนี้เป็นเอกสารการเดินทางที่ให้ผู้ถือกับพลเมืองที่มีถิ่นฐานถาวรในการเข้าเมืองอเมริกาอย่างถูกต้องตามกฎหมายที่จุดคนเข้าเมือง ผู้ที่สนใจที่จะได้รับวีซ่าEB-5 ควรที่จะค้นหาข้อมูลและบันทึกข้อเท็จจริงว่าผู้ลงทุนที่เป็นผู้อพยพประสงค์ที่จะใช้วีซ่าEB-5ต้องลงทุนอย่างต่ำห้าแสนเหรียญสหรัฐ(500,000) สำหรับผู้ที่ไม่ได้ประลงค์จะลงทุนในแบบ EB-5 พึงระลึกว่า การลงทุนทั่วไปนั้นอย่างต่ำหนึ่งล้านเหรียญสหรัฐ (1,000,000)

สำหรับผู้ที่ประสงค์จะลงทุนในธุรกิจขนาดย่อมในสหรัฐอเมริกาอาจจะต้องการสิทธิประโยชน์จากวีซ่าอเมริกาประเภท E-2อาจจะใช้สำหรับการเดินทางไปสหรัฐอเมริกาไปต่างประเทศในการลงทุนไปยังสหรัฐอเมริกา สิ่งที่พึงระลึกคือ E-2เป็นวีซ่าประเภทไม่ใช่ผู้อพยพ ดังนั้นผู้ที่ประสงค์จะอพยพไปยังสหรัฐอเมริกาเพื่อที่จะพักอาศัยอาจจะไม่ได้รับการบริการเกี่ยวกับวีซ่า E-2

more Comments: 04

23rd December 2010

Those who frequently read this web log may have noticed that this author occasionally comments upon the progress of American gaming legislation as recent legislative enactments have greatly altered the online gaming landscape. Although this issue would not seem similar to that of LGBT rights at first blush, there are some commonalities from a legal perspective which were recently noted in an article written by April Gardner for the website casinogamblingweb.com. To quote directly from this article:

US lawmakers took the first step on Saturday towards giving all Americans the same rights and freedoms when the Senate voted to repeal Don’t Ask, Don’t Tell. Online poker players are hoping this was the first step towards full freedom, and that the Unlawful Internet Gambling Enforcement Act repeal may be next.

The repeal of the policy referred to as “Don’t Ask, Don’t Tell,” was a significant achievement for proponents of LGBT rights. That said, as noted in a previous posting on this blog, the Defense of Marriage Act (DOMA) still continues to act as a barrier to equal immigration rights for same sex bi-national couples as well as LGBT bi-national couples. At one point, it was thought that the Defense of Marriage Act’s provisions might be circumvented in the context of US Immigration through enactment of the Uniting American Families Act (UAFA), but, alas, this legislation has yet to be enacted. Therefore, there are those who argue that there is still a long way to go in the fight for equal rights for the LGBT community. That said, the article went on to note:

The Don’t Ask, Don’t Tell law is one that Democrats have been pushing hard to repeal for several years. Another of those ill-advised laws on the radar for Liberals is the UIGEA. In recent weeks, Senator Harry Reid has proposed an online poker bill, but that legislation alone would not have overturned the UIGEA.

Although at first glance the UIGEA (the Unlawful  Internet Gambling Enforcement Act) and the policy of “Don’t Ask, Don’t Tell” would seem to be dissimilar in nature. In fact, these two issues touch upon a very significant issue which seems to be continuously debated in the United States. This issue transcends party ideology: personal freedom. The ability to freely, peaceably, and consensually associate with whomever one chooses is a fundamental right enshrined in the United States Constitution and the Bill of Rights. Many would argue that the law forbidding same sex bi-national couples, even those lawfully married in one of the 5 US States which currently solemnize same sex unions, from obtaining the same immigration rights as different sex couples is self-evidently a violation of the right to equal protection under American law. In this same vein, there are many who argue that Americans should have the ability to choose to participate in online gaming so long as they are above the lawful age to engage in such activity in their jurisdiction and the gaming operation is regulated so as to ensure that games are fair and the gaming operator is solvent. That said, the author of the aforementioned article seems pessimistic about the short term future of legislation designed to regulate and thereby legitimize online gaming:

It is unlikely that online gambling prohibition will be discussed in the closing days of the lame-duck session. For online poker players, however, they can take comfort in the Don’t Ask, Don’t Tell repeal.

The repeal shows that everything is worth the wait, as millions of gay and lesbians exhibited Saturday through tears of joy. It may take a little longer, but those tears of joy will eventually come for the millions of online gamblers in this country as well.

Truly, the repeal of “Don’t Ask, Don’t Tell,” was a monumental step forward for advocates of Equal Rights, but the issue of online gaming remains both controversial and complicated in the USA as many different jurisdictional issues arise especially in the context of the internet and World Wide Web. Therefore, it remains to be seen what the US Congress will ultimately decide to do with regard to online gaming, but hopefully the eventual outcome will result in positive benefits for players, operators, and the United States economy as this sector could prove to be an area of job growth for the USA in the coming years.

For related information please see: Online Gaming Law or Same Sex Marriage Visa.

more Comments: 04

The hiring of a lawyer is an important decision that should not be based solely on advertisement. Before you decide, ask us to send you free written information about our qualifications and experience. The information presented on this site should not be construed to be formal legal advice nor the formation of a lawyer/client relationship.