To see this information in English please see: US visa denial

อย่างที่ผู้เขียนได้เคยพูดไว้ในกระทู้ก่อนๆ เหตุผลหลักๆที่ทำให้วีซ่าอเมริกาถูกปฏิเสธขึ้นอยู่กับเหตุที่ทำให้ไม่สามารถเข้าเมืองได้ ในเคสนั้นๆ เหตุหนึ่งก็คือ เจ้าหน้าที่กงสุลพบว่าผู้ขอวีซ่าทำความผิดทางอาญาเกี่ยวกับศีลธรรม ( CIMT ) นั่นหมายความว่า บางครั้งก็เป็นเรื่องยากที่จะวินิจฉัยว่าความผิดที่ผู้ขอวีซ่ากระทำนั้นเป็นความผิดทางอาญาเกี่ยวกับศีลธรรมหรือไม่ คู่มือทางกิจการต่างประเทศกล่าวถึงลักษณะของความผิดที่เป็นความผิดเกี่ยวกับศีลธรรมเอาไว้ ด้านล่างคือข้อความบางส่วนที่ตัดตอนมา

ข้อ9 คู่มือทางกิจการต่างประเทศ 40.21(a) N 2.3-1 ความผิดต่อทรัพย์สิน

( CT. VISA-1318;09-24-2009 )

เอ. ความผิดทางอาญาส่วนใหญ่ที่ถือว่าเกี่ยวข้องกับศีลธรรมอันเป็นความผิดต่อทรัพย์สินได้แก่ ฉ้อโกง การกระทำความผิดฐานฉ้อโกงถือเป็นความผิดต่อศีลธรรมไม่ว่าจะเป็นการกระทำต่อบุคคลหรือความผิดต่อแผ่นดิน ความผิดฐานฉ้อโกง โดยทั่วไป

เกี่ยวกับ

(1) ทำให้บุคคลอื่นหลงเข้าใจผิด

(2) รู้ถึงข้อความที่หลอกลวงซึ่งทำขึ้นโดยตัวผู้ก่อการ

(3) เชื่อถือในสิ่งที่แสดงให้เข้าใจผิดโดยบุคคลที่ถูกหลอก

(4) เจตนาหลอกลวง และ

(5) การกระทำการฉ้อโกง

ความผิดต่อทรัพย์สินไม่เพียงเป็นความผิดทางอาญาเกี่ยวเนื่องด้วยศีลธรรมชนิดเดียวแต่ความผิดต่อเจ้าหน้าที่รัฐก็ถือเป็นความผิดทางอาญาที่เกี่ยวกับศีลธรรมด้วย

ข้อ9 คู่มือทางกิจการต่างประเทศ 40.21(a) N 2.3-2 ความผิดต่อการเจ้าหน้าที่รัฐ

( CT: VISA-1318; 09-24-2009 )

เอ. ความผิดต่อเจ้าหน้าที่รัฐที่เข้ากับนิยามความผิดทางศีลธรรมได้แก่:

(1) การติดสินบน

(2) ปลอมเอกสาร

(3) ฉ้อโกงกรมสรรพากร หรือหน่วยงานราชการอื่น

(4) ฉ้อฉลทางเอกสาร

(5) ให้การเท็จ

(6) ให้ที่พักพิงแก่ผู้ร้ายหลบหนี ( โดยทราบความผิด ) และ

(7) เลี่ยงภาษี ( โดยมีเจตนา )

คู่มือทางกิจการต่างประเทศได้กล่าวถึงกิจกรรมอีกหลายๆลักษณะที่อาจไม่ถือเป็นความผิดทางอาญาเกี่ยวกับศีลธรรม เป็นหน้าที่ของเจ้าหน้าที่ที่พิจารณาเรื่องในการตัดสินข้อเท็จจริงของคดีและตัดสินว่าการกระทำดังกล่าวเป็นความผิดทางอาญาเกี่ยวเนื่องกับศีลธรรมหรือไม่ หากว่าได้กระทำความผิดจริง ก็จะต้องถูกปฏิเสธวีซ่า  ภายใต้ทฤษฎีอำนาจที่ห้ามตรวจสอบของกงสุล ( รู้จักกันในชื่อ อำนาจเด็ดขาดของกงสุล ) คำตัดสินนี้ไม่สามารถอุทธรณ์ได้ อย่างไรก็ตาม ผู้ยื่นขอวีซ่าสามารถแก้ไขปัญหาวีซ่าถูกปฏิเสธได้โดยยื่นขออภัยโทษแบบ I-601

เพื่อประโยชน์ของบางคน มีคำพิพากษาของ ศาลภาค กล่าวว่า

“คำสั่งส่งตัวออกนอกสหรัฐอเมริกาที่มีต่อ ผู้ร้อง อาร์มานโด อัลวาเรซ เรย์นากาเนื่องจากกระทำความผิดอาญาฐานรับยานพาหนะที่ขโมยมา มีความผิดตามมาตรา 496d(a) ตามประมวลกฎหมายอาญาแคลิฟอร์เนีย คำร้องของเขาขอให้พิจาณาใหม่ว่าความผิดทางอาชญากรรมที่กระทำลงนั้น เป็นความผิดตามศีลธรรมหรือไม่ เราสรุปได้ว่าเป็นความผิดฐานอาชญากรรมแต่ไม่ใช่อาชญากรรมเกี่ยวกับศีลธรรม เราปฏิเสธคำร้องขอพิจารณาใหม่”

เมื่อกฎหมายเปลี่ยนแปลงไป นิยามของความผิดทางอาญาเกี่ยวกับศีลธรรมและกิจกรรมที่อยู่ภายใต้ข้อกำหนดของความผิดอาญาทางศีลธรรมตามพระราชบัญญัติคนเข้าเมืองและสัญชาติก็เปลี่ยนแปลงไปด้วย

สำหรับข้อมูลเพิ่มเติมสำหรับวีซ่าอเมริกาจากประเทศไทย โปรดดู วีซ่าอเมริกาประเทศไทย

“9 FAM 40.21(a) N2.3-1 Crimes Committed Against
Property
(CT:VISA-1318; 09-24-2009)
a. Most crimes committed against property that involve moral turpitude
include the element of fraud. The act of fraud involves moral turpitude
whether it is aimed against individuals or government. Fraud generally
involves:
(1) Making false representation;
(2) Knowledge of such false representation by the perpetrator;
(3) Reliance on the false representation by the person defrauded;
(4) An intent to defraud; and
(5) The actual act of committing fraud”

Property Crimes are not the only activities that can be construed as crimes involving moral turpitude as criminal actions which violate or undermine governmental authority are also considered to be CIMT:

“9 FAM 40.21(a) N2.3-2 Crimes Committed Against
Governmental Authority
(CT:VISA-1318; 09-24-2009)
a. Crimes committed against governmental authority which fall within the
definition of moral turpitude include:
(1) Bribery;
(2) Counterfeiting;
(3) Fraud against revenue or other government functions;
(4) Mail fraud;
(5) Perjury;
(6) Harboring a fugitive from justice (with guilty knowledge); and
(7) Tax evasion (willful).”

The FAM also goes on to note the various activities that may not be considered CIMT. However, it is incumbent upon the adjudicating officer to examine the facts of a given case and make a decision as to whether the underlying actions that gave rise to a criminal conviction in fact constitutes a Crime Involving Moral Turpitude for purposes of visa issuance. If the officer decides that a CIMT was committed, then the visa application will likely be denied. Under the doctrine of Consular NonReviewability (also known as Consular Absolutism) this decision is not subject to appeal. However, the applicant make be able to overcome the visa denial by applying for, and obtaining, an I-601 waiver.

Of interest to some may be the recent Circuit Court decision which held:

“An order of removal from the United States was entered against Petitioner Armando Alvarez-Reynaga based on his felony conviction for receipt of a stolen vehicle in violation of section 496d(a) of the California Penal Code. His petition for review presents the questions of whether a conviction under that statute qualifies categorically as a conviction for an aggravated felony, and whether it qualifies categorically as a crime involving moral turpitude. We conclude that it qualifies as the first, but not the second. We deny the petition for review.”

As the law continues to evolve, so to does the definition of CIMT and the activities that are considered to be covered by the CIMT provisions of the Immigration and Nationality Act.

For more information about US Visas from the Kingdom of Thailand please see: US Visa Thailand.

(Readers should be advised that the above does not constitute a full analysis of CIMT issues. Each application has its own unique set of facts and those facts must be analyzed on an individual basis in order to form a professional opinion.)