ในสถานการณ์ที่มีการปรากฏว่า สหรัฐอเมริกากำลังพิจารณาถึงการแนะนำสิ่งที่ล้ำค่า เนื่องจากขั้นตอนและวิธีการของการจ่ายค่าธรรมเนียมแก่รัฐและค่าธรรมเนียมอื่นๆเกี่ยวเนื่องกับบริบทภายในรัฐ เป็นที่ปรากฏว่า คอมมอนเวลท์ของเวอร์จิเนียเป็นผู้นำในการเสนอมาตรการที่จะนำไปสู่รัฐบาลของรัฐในการพัฒนาสิ่งล้ำค่าเนื่องจากการจ่ายเงินของบริการรัฐบาลในแต่ละรัฐ

อ้างโดยตรงจาก เจสัน แฮมลินน์ในเว็บไซต์  marketoracle.co.uk:

จากที่ได้รับทราบข่าววิกฤตการณ์ทางการเงินทั่วโลก รัฐเวอร์จิเนียพิจารณาถึงการก่อตั้งการร่วมประชุมของกรรมการในการที่จะศึกษาถึงเหตุที่คอมมอนเวลท์จะปรับเปลี่ยนอัตราแลกเปลี่ยนเช่น ทอง หรือเงินในการที่จะรองรับทางเลือกของอัตราแลกเปลี่ยนโดยระบบการสำรองของกองกลางในสถานการณ์ที่มีความเสียหายหลักของระบบการสำรองส่วนกลาง

ผู้เขียนพบว่าการเสนอการร่างกฎหมายของเวอร์จิเนียโดยใช้เว็บไซต์ Virginia.gov เพื่อความเข้าใจ เพื่อที่จะทำความเข้าใจในหลายๆรัฐมาจากเจ้าหน้าที่ในการที่จะนำสิ่งที่มีค่ามาใช้เพื่อวัตถุประสงค์ของค่าธรรมเนียมภายในรัฐ อาจจะเป็นเรื่องที่ดีที่ต้องอ้างถึภาษาที่เขียนจากการนำเสนอร่างกฎหมายโดยตรงจากเว็บไซต์ Virginia.gov

ในขณะที่ ศาลสูงสุดของสหรัฐอเมริกาในคดีระหว่าง เลนน์ เคาน์ตี้และโอเรกอน , 74 U.S. (7 Wallace) 71, 76-78 (1869) และแฮเกอร์ และการกล่าวอ้างของเขต v. Oregon, 74 U.S. (7 Wallace) 71, 76-78 (1869), and Hagar v. Reclamation District No. 108, 111 U.S. 701, 706 (1884)ตัดสินว่า รัฐอาจจะปรับเปลี่ยนวัตถุประสงค์ตามที่เหมาะสมในแต่ละรัฐ แม้มีการขยายตัวของทองคำและเหรียญเงินตามวัตถุประสงค์เหล่านั้นในขณะที่มีการปฏิเสธการใช้อัตราแลกเปลี่ยนคืนเป็นทอง หรือเงินซึ่งสภาคองเกรสกำหนดขึ้น “การยื่นประมูลอย่างถูกต้องตามกฎหมาย”

สำหรับผู้ที่สนใจรัฐธรรมนูญสหรัฐอเมริกาจะคลายความสงสัยในข้อเท็จจริงที่ว่า อำนาจที่จะควบคุมกิจการภายในรัฐไม่ได้มาจากรัฐบาลกลาง (หรือศาลสูงสุดของสหรัฐ) แต่มาจากอำนาจภายในแต่ละรัฐนั้น ความเห็นของศาลสูงสุดสหรัฐอเมริกานั้นได้เตรียมให้คนธรรมดามีความเข้าใจในมุมมองของตำแหน่งศาลสหรัฐอเมริกาในประเด็นนี้ การร่างกฎหมายยังคงดำเนินอยู่ อย่างไรก็ตามผู้ที่สนใจในเรื่องนี้สามารรถหาคำแนะนำได้จากลิงค์ข้างบนนี้เกี่ยวกับบทบัญญัติที่อ้างถึงในการร่างกฎหมายและการรับรองกฎหมาย

สิ่งที่ปรากฏว่า เวอร์จิเนียไม่เป็นเพียงแต่รัฐในสหรัฐอเมริกาที่อยู่ในช่วงการปรับเปลี่ยนของอันล้ำค่ามาเป็นทางเลือกในการจ่ายเงินเพื่อกิจการภายในรัฐ เมื่อเร็วๆนี้สิ่งที่ผู้เขียนสนใจคือ รัฐยูทาร์มีการเสนอการร่างกฎหมายที่คล้ายคลึงกัน อ้างโดยตรงจากบทความโดย อเล็กซ์ นิวแมนทางเว็บไซต์ thenewamerican.com:

ภายใต้การเสนอร่างกฎหมาย ที่มีการแนะนำเมื่อปลายปีที่แล้วฃ

ในปี 2009 การร่างกฎหมายกลาง (H.R. 4248 พระราชบัญญัติการแข่งขันอย่างอิสระในอัตราแลกเปลี่ยน พ.ศ. 2552)นำเสนอโดยผู้แทนที่ชื่อ รอน พอลซึ่งมีข้อเสนอในเรื่องอัตราแลกเปลี่ยนในเขตอำนาจสหรัฐอเมริกา แต่อย่างไรก็ตามการร่างกฎมายนี้ก็ไม่มีผลบังคับใช้ อ้างโดยตรงจาก govtrack.us:

ร่างพรราชบัญญัตินี้ไม่ได้รับการอนุมัติให้เป็นกฎหมาย ร่างพรราชบัญญัตินี้นำเสนอในสภาคองเกรส ช่วงที่อยู่ในสภาคองเกรสเมื่อ 2 ปีที่แล้ว และในช่วงสุดท้ายของแต่ละฤดูกาล ร่างพระราชบัญญัติที่นำเสนอและการลงมติซึ่งไม่ได้รับการอนุมัติถุกลบล้างไปจากหนังสือ สมาชิกได้มีการนำเสนอร่างพระราชบัญญัติอีกครั้งหนึ่งซึ่งไม่ได้เกิดขึ้นเพื่อการโต้เถียงภายใต้ตัวเลขใหม่ๆในช่วงหน้า

เนื่องจากสหรัฐอเมริกาประกอบไปด้วย 50 รัฐและในขณะเดียวกันรัฐบาลกลางซึ่งเป็นส่วนกลางในการร่างกฎหมายซึ่งจะต้องผ่านการร่างกฎหมายในเรื่องของการใช้อัตราแลกเปลี่ยนซึ่งจะตกอยู่ภายใต้บาลวิก แต่เรื่องภายในรัฐจะได้รับการจัดการอย่างเป็นพิเศษในการร่างกฎหมายของรัฐ เป็นที่เห็นได้อย่างชัดเจนว่า ผลลัพธ์ทั้งหมดในการร่างกฎหมายอย่างเช่นที่กล่าวไว้ข้างบนซี่งยังไม่มีการตัดสินใจ แต่อย่างไรก็ตามสิ่งที่ปรากฏว่า มีแรงสนับสนุนในการปรับเปลี่ยนของมีค่าในการจ่ายค่าธรรมเนียมในการเปรียบเทียบระหว่างรัฐกับรัฐบาลกลาง อาจกล่าวได้ว่า ในอนาคตทั้งสองประเด็นไม่มีความแน่นอน

การร่างกฎหมายนั้นคล้ายกับสิ่งที่กล่าวไว้ข้างบนอย่างน้อยหนึ่งหรือมากกว่าของสหรัฐอเมริกา ต่อจากนั้นเป็นสิ่งที่เกิดผลกระทบครั้งยิ่งใหญ่ต่อเศรษฐกิจและการเมืองซึ่งประกอบด้วยสมาคมแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (ASEAN) หรือทางด้านภูมิศาสตร์แล้วเป็นดินแดนที่ยิ่งใหญ่ในเอเชีย บริษัทจากเอเชียทำธุรกิจในสหรัฐอเมริกาอาจจะต้องการที่จะปรับเปลี่ยนอัตราแลกเปลี่ยนคึวรที่ผลประโยชน์ทางธุรกิจจะปรากฎอยู่ภายในรัฐซึ่งมีการนำมาใช้สิ่งล้ำค่าเนื่องจากวิธีการชำระค่าใช้จ่ายและค่าธรรมเนียมของรัฐ

To view this information in English please see: State Currency.